Όλυμπος, το βουνό των θεών, των θρύλων και των παραδόσεων. Της Αίγλης Μότσιου

Μονοπάτι στον Όλυμπο

Eπειδή σ' αγαπώ και σ' αγαπώ…

Άγιος Δημήτριος, Αλόννησος

Eπειδή σ' αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
να μπαίνω σαν Πανσέληνος από παντού,

για το μικρό το πόδι σου μέσ' στ' αχανή σεντόνια
να μαδάω γιασεμιά -

κι έχω τη δύναμη  αποκοιμισμένη,

να φυσώ να σε πηγαίνω
μέσ' από φεγγερά περάσματα

και κρυφές της θάλασσας στοές
υπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε.

Aκουστά σ' έχουν τα κύματα
πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς
πώς λες ψιθυριστά το " τι " και το "ε "
τριγύρω στο λαιμό στον όρμο
πάντα εμείς το φως κι η σκιά.

Οδυσσέας  Ελύτης

Γνώμη του...

Αγιόκαμπος, ανατολή του ηλίου.

Τι πανηγύρι ζωής ανθίζει κάθε μέρα στο μονοπάτι σου, ήλιε μου, και πόσο εύκολα, ασυλλόγιστα και επικίνδυνα για την υπόλοιπη ζωή μας σπαταλάμε τη μέρα μας!

Χρόνης Μίσσιος συγγραφέας.

Από το βιβλίο του «Το κλειδί είναι κάτω από το γεράνι»