Πολύ με πίκρανες ζωή... Απ' το αεροπλάνο στίχοι της Σώτια Τσώτου

 

Αγιόκαμπος του Δήμου Αγιάς του Νομού Λάρισας

Σε μία συνέντευξή της η Σώτια Τσώτου διηγήθηκε τα παρακάτω:
Δεν πίστευα ποτέ  ότι θα γίνω στιχουργός. Στιχουργό  με έκαναν δύο Παπαδόπουλοι.  Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος  και ο ποιητής και στιχουργός  Λευτέρης Παπαδόπουλος.

Την 21η Απριλίου 1967 ο Παπαδόπουλος  επιβάλλει τη δικτατορία στην Ελλάδα. Πολλές εφημερίδες διαμαρτυρόμενες  γι' αυτήν την κατάσταση

διακόπτουν αυθυμερόν την έκδοσή τους. Ανάμεσά τους και η ''Ελευθερία'' στην οποία εργαζόμουν.

Και αιφνιδιαστικά ένα πρωί, δέχομαι  ένα τηλεφώνημα από τον Λευτέρη  Παπαδόπουλο που δούλευε στα ''ΝΕΑ''.

Δε γνωριζόμασταν προσωπικά.

Εκτιμούσα τα τραγούδια του και τον διάβαζα. Φαίνεται πως με διάβαζε κι εκείνος και με θεωρούσε αξιόλογη, όπως απεδείχθη με το τηλεφώνημα.  Πήγα και τον βρήκα.

Με περίμενε με μια κούτα τσιγάρα, ένα σεβαστό χαρτζιλίκι -γιατί

συν τοις άλλοις ήμουνα και απένταρη-και με μία πρόταση:

Να ασχοληθώ με το στίχο, έστω και προσωρινά, για επιβίωση.

Τα τραγούδια μου έχουν ένα μύθο. Υπάρχει μια μικρή ιστορία εκεί μέσα. Δεν είναι παράθεση  εικόνων και λέξεων μόνο.

Κάποτε  αποφάσισα να πάω στη Θεσσαλονίκη,  για να συναντήσω τον εκδότη  Ιωάννη Βελλίδη, μήπως βρω δουλειά. Όταν έφτασα στο αεροδρόμιο με συνέλαβαν. Υποβλήθηκα σε εξονυχιστικό έλεγχο

και αυστηρότατη ανάκριση.  Φοβήθηκα. Μετά από ώρες

μου επέτρεψαν να πετάξω.  Με πήγαν στο αεροπλάνο.  Αυτοί έμειναν κάτω.  Εγώ ανέβηκα και κάθισα στη θέση μου. Τους κοίταξα από το παράθυρο.

Σκέφτηκα:

«Ποιους φοβήθηκα;

Ποιους φοβήθηκα εν τέλει;»

Κι έτσι έγραψα το τραγούδι:

''Απ' το αεροπλάνο''.

Πολύ με πίκρανες ζωή

Μακριά θα φύγω ένα πρωί

Θα ανέβω σ’ ένα αεροπλάνο

Να δω τον κόσμο από κει πάνω

Όταν κοιτάς από ψηλά, μοιάζει η γη με ζωγραφιά

και συ την πήρες σοβαρά, και συ την πήρες σοβαρά

Μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα

Μοιάζουν μυρμήγκια οι ανθρώποι

Το μεγαλύτερο ανάκτορο

μοιάζει μ’ ένα μικρούλι τόπι

Κι όλοι αυτοί που σε πικράνανε

από ψηλά αν τους κοιτάξεις

θα σου φανούν τόσο ασήμαντοι

που στη στιγμή θα τούς ξεχάσεις

Αγαπημένη μου, μην κλαις, πάμε μαζί ψηλά, αν θες

Να δεις τη γη απ’ τη σελήνη, ένα φεγγάρι είναι και κείνη

Όταν κοιτάς από ψηλά...

Μοιάζουν οι πύργοι με κουκλόσπιτα

και τα κανόνια με παιχνίδια

Από ψηλά δεν ξεχωρίζουνε

οι ομορφιές και τα στολίδια

Κι ό,τι σε πλήγωσε ή σε θάμπωσε, από ψηλά αν το κοιτάξεις

θα σου φανεί τόσο ασήμαντο, που στη στιγμή θα το ξεχάσεις

Αγαπημένη μου μην κλαις...

Σώτια Τσώτου

Απ΄το αεροπλάνο

Το βίντεο του τραγουδιού αλιεύθηκε από το youtube, το απόσπασμα της συνέντευξη της Σώτιας Τσώτου και οι στίχοι του τραγουδιού Απ΄το Αεροπλάνο αλιεύθηκαν από το διαδίκτυο.

☆

Προσπαθώ να θυμάμαι τους στίχους του τραγουδιού «Απ' το Αεροπλάνο» που έγραψε η Σώτια Τσώτου και ερμήνευσε ο σπουδαίος Κώστας Χατζής.
Βοηθάει να δούμε τα πράγματα διαφορετικά στη σωστή τους διάσταση…
Μότσιου Αίγλη