![]() |
| Φλώρινα, Νυμφαίο |
Απέραντος είναι ο κόσμος.
Μα μόνο δύο ειδών είναι οι άνθρωποί του.
Κείνοι που ζητούν από τη ζωή το μερτικό
το δικό τους και κείνοι που ζητούν το δικό τους και το δικό σου.
Μενέλαος Λουντέμης
☆
Το ίδιο λάθος δε γίνεται δύο φορές.
Τη δεύτερη φορά δεν είναι λάθος, είναι
επιλογή.
Μενέλαος Λουντέμης
☆
Το άπλυτο κορμί το πλένεις.
Καθαρίζει.
Η βρόμικη ψυχή πώς πλένεται;
Μενέλαος Λουντέμης
☆
Οφείλουμε στον άνθρωπο κάτι παραπάνω από
τροφή και νερό.
Οφείλουμε στον άνθρωπο συμπαράσταση.
Μενέλαος Λουντέμης
☆
Η φιλία κρατάει μονάχα μια μέρα.
Κάθε μέρα πρέπει να της αλλάζεις βρακί.
Μενέλαος Λουντέμης
☆
Αγαπώ θα πει εγώ αγαπώ…
Το τι κάνει ο άλλος είναι δική του
δουλειά.
Μενέλαος Λουντέμης
☆
Ανέβα...
'Όλο μπρος...'Όλο ψηλά.
Κι αν δε βρεις δρόμο
Φτιάξε.
Στην αγάπη δεν υπάρχουν δρόμοι έτοιμοι,
τους φτιάχνεις εσύ.
Μενέλαος Λουντέμης
☆
Η αγάπη είναι σαν το νερό που τρέχει,
τρέχει ασυλλόγιστα στους γκρεμούς, που δε διαλέγει αυλάκι, δε ρωτά τα λουλούδια
που ποτίζει, ούτε και τα χαλίκια που κατρακυλά. Δε ρωτά τίποτα, μόνο τρέχει.
Μενέλαος Λουντέμης
☆
Κοίταξε να ζήσεις την αγάπη που έχασες,
να χαρείς την αγάπη που περιμένεις. Καν’ την τραγούδια, ξενύχτια, καν’ την
βιβλία, αταξίες. Μόνο μην τη μοιρολογάς. Είναι σαν να τη βρίζεις. Σαν να της
κλείνεις τον δρόμο να ξανάρθει.
Μενέλαος Λουντέμης
☆
Κείνος που στ’ αληθινά αγαπά το Λαό δε
γίνεται ποτέ αρχηγός του, γίνεται υπηρέτης του.
Μενέλαος Λουντέμης
☆
Φτηνά τη Λευτεριά δεν την πουλούν
πουθενά. Ούτε και τη χαρίζουνε. Όσοι την πήραν χάρισμα τη χαράμισαν.
Μενέλαος Λουντέμης
☆
Η πρώτη κραυγή του ανθρώπου είναι το
κλάμα.
Από ‘κει και πέρα, οι άνθρωποι ή
παραμένουν άνθρωποι και κλαίνε ή γίνονται τέρατα, και κάνουν τους άλλους να
κλαίνε.
Μενέλαος Λουντέμης
☆
Εάν βυθισθώμεν, ας βυθισθώμεν εις τον
ωκεανόν!
Ουχί εις την σκάφην!
Μενέλαος Λουντέμης
☆
Ένας άνθρωπος που δίνει στο διψασμένο
νερό ποτές δεν είναι κακός.
Μενέλαος Λουντέμης
☆
Βάλε μια δύση κι ένα βαρκάκι να λιώνει
μέσα. Ομορφιά!
Μα, αν δεν υπάρχει μάτι να το δει, είναι
ομορφιά;
Μενέλαος Λουντέμης
☆
Υπάρχει τίποτα σ´ αυτή τη γη που να
είναι πιο άσπρο
απ´ τους αφρούς που ανθίζουν στις ελληνικές θάλασσες ;
Μενέλαος Λουντέμης
Ήταν Έλληνας συγγραφέας και ποιητής.
Η εικόνα και
το κείμενο
αλιεύθηκαν από το διαδίκτυο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.